Μια νεροποντή μερικών ωρών στην Αττική, και η πρωτεύουσα της Ελλάδας μετατράπηκε σε υδάτινο χάος. Δρόμοι βυθισμένοι, αντλιοστάσια εκτός λειτουργίας, πολίτες αποκλεισμένοι, καταστήματα πλημμυρισμένα. Στους Παξούς έπεσαν 100 τόνοι νερού, στην Καλαμάτα δρόμοι έγιναν ποτάμια, και στην Αθήνα η κυκλοφορία κατέρρευσε μέσα σε λίγα λεπτά. Ένα μήνα βροχής σε μια νύχτα, κι όμως το κράτος έδειξε για άλλη μια φορά την αδυναμία του να αντιδράσει.

Και κάπου εκεί έρχεται το συγκριτικό σοκ: εάν η Ευρώπη γονατίζει από μια κακοκαιρία, πώς αλήθεια σκοπεύει να σταθεί απέναντι σε μια στρατιωτική και γεωπολιτική θύελλα; Εάν ένα χαλασμένο φρεάτιο ή μια καταιγίδα παραλύει ολόκληρες πόλεις, τι θα συμβεί αν η ήπειρος βρεθεί αντιμέτωπη με μια συντονισμένη, αποφασιστική επίθεση από μια δύναμη όπως η Ρωσία;

Η εικόνα είναι αποκαρδιωτική: η Ευρώπη έχει επενδύσει σε «πράσινες ατζέντες» και ρητορικές κορυφοσυνόδων, αλλά η καθημερινή της ανθεκτικότητα μοιάζει με πύργο από τραπουλόχαρτα. Η Μόσχα παρακολουθεί. Ο Πούτιν γνωρίζει πολύ καλά ότι ο αντίπαλός του δεν είναι μόνο στρατιωτικά διστακτικός· είναι κοινωνικά εύθραυστος. Όταν οι Ευρωπαίοι πολίτες βλέπουν τη γειτονιά τους να πλημμυρίζει ή μένουν χωρίς ρεύμα από μια απλή μπόρα, η ιδέα μιας μεγάλης κρίσης μοιάζει με εφιάλτη που δεν θα μπορέσουν να διαχειριστούν.

Και η πολιτική ηγεσία; Περιορίζεται σε ανακοινώσεις «επιφυλακής» και καλέσματα για «προσοχή στις μετακινήσεις». Η ίδια Ευρώπη που διακηρύσσει αξίες και ενότητα δεν καταφέρνει να στεγνώσει ούτε τα υπόγεια μιας γειτονιάς όταν ο ουρανός ανοίγει. Η ίδια Ευρώπη που μιλά για αποτροπή, στρατηγική αυτονομία και «γεωπολιτική αφύπνιση», αποδεικνύει καθημερινά ότι βρίσκεται σε μόνιμη νάρκη.

Ας το πούμε καθαρά: η αδυναμία υποδομών, η έλλειψη προληπτικού σχεδιασμού, η παντελής απουσία σοβαρής ετοιμότητας, δεν είναι μόνο ελληνικό φαινόμενο. Είναι το μικρογραφικό σύμπτωμα μιας ολόκληρης Ευρώπης που ζει με την ψευδαίσθηση ότι «τα δύσκολα δεν θα έρθουν ποτέ». Όμως τα δύσκολα έρχονται. Και τότε, όσα drones ή πυραύλους κι αν ρίξει η Μόσχα, δεν θα χρειαστούν για να αποδείξουν το αυτονόητο: ότι η ήπειρος αυτή καταρρέει από μόνη της, με κάθε μπόρα.