Το κύριο θέμα που αφορά στον πρωτογενή τομέα και κατ επέκτασιν στην οικονομία της Χώρας είναι η τραγική θέση που βρίσκονται όχι μόνο οι Έλληνες αγρότες αλλά οι αγρότες σε Ευρώπη Αυστραλία και Αμερική.  Ο πόλεμος που έχει ξεσπάσει μεταξύ της ΕΛΙΤ και των αγροτών έχει φτάσει σε ενα σημείο που οι συγκρούσεις θα είναι αναποφευκτές.
  Σελίδες παγκόσμιας ιστορίας γράφονται στις μέρες μας με τους αγρότες που βλέπουν να απειλήται η ύπαρξη τους αλλά και τον πλυθησμό της γης να ανησυχεί για το διατροφικό του μέλλον.

 Συνθετικά κρέατα, έντομα έλεγχος της Γεωργικής παραγωγής από πολυεθνικές είναι μερικοί από τους στόχους που έχει θέσει η Ελιτ ΣΤΗΝ ΑΤΖΈΝΤΑ 2030 Η αγροτική  παραγωγή θα πρέπει να μειωθεί δραματικά ώστε οι αγρότες να εγκαταλείψουν τη γη και οι μεγάλες εταιρίες  να την πάρουν στα χέρια τους. Ο στόχος για την μείωση της αγροτικής παραγωγής στην Ελλαδα μέχρι το 2030 φτάνει στο 78%. 

 Θα προλάβει άραγε μέχρι το 2030 το κεφάλαιο να επιτύχει τον σκοπό του;
 Στο γράφημα που βλέπετε στους δέκτες σας  φαίνεται πως η καλλιεργήσιμη γη κατείχε μια εκταση 725.000 στρεμμάτων ενω σήμερα καλλιεργούνται μόλις 530500 στρέματα. Αυτό σε απλά Ελληνικά σημαίνει μείωση 35% περίπου της καλλιεργήσιμης γης μέσα σε 15 χρόνια. Η Ελλάδα έχει πάψει να είναι αυτάρκης σε αγροτκτηνοτροφικά προϊόντα και η μαύρη τρύπα του προϋπολογισμού διευρήνεται με τις αθρόες εισαγωγές προϊόντων από ξένες χώρες, όπως η Τουρκία, η Αίγυπτος Το Ισραήλ η Αργεντινή και άλλλες.

 Σιωπηλά, χωρίς θόρυβο αλλά με αμείλικτη σταθερότητα, ο αγροτικός κόσμος της Ελλάδας συρρικνώνεται. Τα στοιχεία δεν αφήνουν περιθώρια παρερμηνειών. Σύμφωνα με μελέτες και δημόσιες αναλύσεις, οι αγροτικές εκμεταλλεύσεις στη χώρα μειώθηκαν από περίπου 722.630 στρέματα το 2010 σε 530.750 το 2020. Μέσα σε μόλις μία δεκαετία χάθηκε πάνω από το ένα τρίτο της αγροτικής βάσης. Η μείωση αγγίζει το 26–27%.
Και η κατηφόρα δεν σταμάτησε εκεί. Πιο πρόσφατες εκτιμήσεις για το 2024 ανεβάζουν τη συνολική απώλεια αγροκτημάτων στο 31%, με τα μικρής κλίμακας να πλήττονται πρώτα και σκληρότερα. Εκεί δηλαδή που χτυπούσε μέχρι χθες η καρδιά της ελληνικής παραγωγής.
Την ίδια στιγμή, η ίδια η παραγωγή υποχωρεί. Καταγράφεται μείωση της αγροτικής παραγωγής κατά 16%, ενώ το καθαρό αγροτικό εισόδημα συρρικνώνεται, αφαιρώντας κάθε προοπτική βιωσιμότητας από χιλιάδες παραγωγούς. Όταν το χωράφι δεν ζει την οικογένεια, η εγκατάλειψη δεν είναι επιλογή· είναι μονόδρομος.

Ακόμη πιο ανησυχητική είναι η ηλικιακή εικόνα του αγροτικού πληθυσμού. Η ύπαιθρος γερνά. Η συντριπτική πλειονότητα των ενεργών αγροτών είναι μεγάλης ηλικίας, ενώ οι νέοι δεν μπαίνουν στη γεωργία. Όχι επειδή δεν θέλουν να δουλέψουν, αλλά επειδή δεν βλέπουν μέλλον. Χωρίς εισόδημα, χωρίς στήριξη, χωρίς σταθερούς κανόνες, ποιος νέος θα ριζώσει στο χωράφι;
Πάνω από 1 στα 4 αγροκτήματα χάθηκαν σε 10 χρόνια.
Οι μικρομεσαίοι παραγωγοί, η ραχοκοκαλιά της ελληνικής γεωργίας, δέχονται το κύριο πλήγμα.
Η πτώση παραγωγής και εισοδήματος σπρώχνει μαζικά κόσμο εκτός πρωτογενούς τομέα.
Η έλλειψη νέων δημιουργεί κενό γενεών που δεν αναπληρώνεται.
Δεν πρόκειται απλώς για οικονομική κρίση. Πρόκειται για δημογραφική και εθνική αποδυνάμωση της υπαίθρου. Κάθε χωράφι που εγκαταλείπεται, κάθε στάβλος που κλείνει, δεν είναι απλώς μια χαμένη επιχείρηση. Είναι ένα κομμάτι της αυτάρκειας που σβήνει, ένα κομμάτι της παράδοσης που κόβεται, ένα βήμα πιο κοντά στη διατροφική εξάρτηση.
 Μέχρι σήμερα οι Ελληνικές Κυβερνήσεις με την εφαρμογή του ελέγχου της αγροτικής παραγωγής μέσω των επιδοτήσεων, πέτυχαν ένα σημαντικό πλήγμα στην αγροτική οικονομία και στην Ελληνική ύπαιθρο. Ευρωπαϊκοί κανονισμοί υποχρέωναν τους αγρότες να πετούν τα προϊόντα τους σε χωματερές με το πρόσχημα της προστασίας των τιμών ενώ γύρω μας ο κόσμος ειδικότερα στις αναπτυσόμενες χώρες λιμοκτονούσε. Η αύξηση στις πρώτες ύλες η επιβολή όρων και προυποθέσεων στην παραγωγή, σε παραγωγούς και κτηνοτρόφους χωρίς ουσιαστική στήριξη με χρήματα εκπαίδευση και επενδύσεις οδήγησε το αγροτικό δυναμικό της χώρας μας στην παρακμή και την απαξίωση.
 Κάθε χρόνο οι αγρότες βγαίνουν στους δρόμους η Κυβέρνηση τους καλεί σε διάλογο τους πετάει και μερικά ψυχαλάκια που θα έπρεπε να έχουν πάρει από τις προηγούμενες χρονιές δίνει και το κάτι παραπάνω στους συνδικαλιστές και φεύγουν όλοι ευχαριστημένοι. Και την επόμενη χρονιά η ίδια φιέστα με τα ίδια πρόσωπα πρωταγωνιστές. Μα είμαστε σοβαροί; Ας πάνε οι αγρότες να καλλιεργήσουν ακρίδες και ψύλους σε μεγάλες φάρμες. Νομίζω οτι τους αξίζει. Τόσα χρόνια δεν έμαθαν τίποτα Συνεχίζουν το ίδιο αποτυχημένο μονοπάτι διαπραγμάτευσεις με την κυβερνηση. Η αγωνιστικότητα των αγροτών έχει μετατραπεί σε τελετουργικό φορκλορικού χαρακτήρα με μόνο όφελος όχι για τους ίδιους τους αγρότες, αλλά τα μέσα ενημέρωσηα με τις αμέτρητες ώρες τηλεοπτικών προγραμμάτων .  Τα τελευταία χρόνια πολοί αγρότες έχου συνειδητοποιήσει τι συμβαίνει και το αγροτικό κίνημα έχει γίνει πιο ώριμο αφού ο κίνδυνος για την απώλεια εισοδήματος ειναι ολοφάνερος. Οι φετινές κινητοποιήσεις θα είναι οι σκληρότερες και μάλλον θα έχουμε τα τρακτέρ για πολύ καιρό στο Σύνταγμα. Καλή δύναμη στον αγώνα των αγροτών.

 Η σοβαρότερη αιτία για την παρακμιακή εικόνα της αγροτικής οικονομίας είναι πως η παραγωγή και η διαχείρηση τον προϊόντων δεν είναι καθετοποιημένες. Οι συσκευασία οι μεταφορά προς τον καταναλωτή και το marketing θα πρέπει να έρθουν  στα χέρια των αγροτών με πρώτο στόχο την απεξάρτηση από το καθεστώς τον επιδοτήσεων και την εμπλοκή κρατικών φορέων σε θέματα διάθεσης τυποποίησης και τελικών τιμών του προϊόντος.