Το Κρεμλίνο χαιρέτισε επίσημα την απόφαση της κυβέρνησης του Προέδρου των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, να αφαιρέσει τη Ρωσία από τον χαρακτηρισμό της «άμεσης απειλής» στην επικαιροποιημένη αμερικανική στρατηγική εθνικής ασφάλειας. Τη δήλωση έκανε ο εκπρόσωπος Τύπου της ρωσικής προεδρίας, Ντμίτρι Πεσκόφ, μέσω του πρακτορείου TASS.
Σύμφωνα με όσα έγιναν γνωστά, το νέο στρατηγικό κείμενο της Ουάσινγκτον δεν περιγράφει πλέον τη Ρωσία ως εχθρό πρώτης γραμμής, αλλά κάνει αναφορά σε ανάγκη συνεργασίας με τη Μόσχα σε ζητήματα στρατηγικής σταθερότητας. Ο Πεσκόφ σχολίασε λιτά αλλά με νόημα:
«Θεωρούμε ότι αυτό είναι ένα θετικό βήμα».
Η απομάκρυνση της λέξης «άμεση απειλή» δεν είναι τεχνική λεπτομέρεια. Είναι πολιτική πράξη υψηλού συμβολισμού. Στη γλώσσα των διεθνών στρατηγικών, οι λέξεις δεν περιγράφουν απλώς – καθορίζουν εχθρούς, κατευθύνσεις και πολέμους.
Για περισσότερα από δέκα χρόνια, η Ρωσία είχε κλειδωθεί στο αμερικανικό δόγμα ως δομικός αντίπαλος, με ό,τι αυτό σήμαινε για:
κυρώσεις,
στρατιωτικές περικυκλώσεις,
ΝΑΤΟϊκή επέκταση,
πόλεμο δι’ αντιπροσώπων στην Ουκρανία.
Η σημερινή αλλαγή δείχνει ότι η Ουάσινγκτον δεν βλέπει πλέον τη Μόσχα ως τον άμεσο υπαρξιακό της αντίπαλο, αλλά ως δύναμη με την οποία πρέπει να συνυπάρξει σε ένα νέο, πιο ψυχρό και ρεαλιστικό παγκόσμιο σύστημα.
Η φράση-κλειδί δεν είναι η Ρωσία. Είναι η «στρατηγική σταθερότητα». Πρόκειται για γλώσσα πυρηνικής ισορροπίας, όχι ιδεολογικής σύγκρουσης. Σημαίνει:
έλεγχο εξοπλισμών,
κανόνες αποτροπής,
αποφυγή ανεξέλεγκτης κλιμάκωσης.
Με απλά λόγια: οι ΗΠΑ δεν θέλουν πλέον ανοιχτό μέτωπο με τη Ρωσία, επειδή ο πραγματικός μεγάλος αντίπαλος μετατοπίζεται αλλού. Και αυτός δεν είναι άλλος από την Κίνα.
Η δήλωση Πεσκόφ δεν είναι απλός διπλωματικός χαιρετισμός. Είναι επιβεβαίωση ότι κλείνει ένας κύκλος που άνοιξε μετά το 2014. Ένας κύκλος όπου:
η Ρωσία παρουσιαζόταν ως απόλυτο κακό,
η Ευρώπη παρασυρόταν σε ενεργειακή αυτοχειρία,
και ο πόλεμος στην Ουκρανία λειτουργούσε ως μηχανισμός φθοράς.
Σήμερα, η γλώσσα αλλάζει. Και όταν αλλάζει η γλώσσα των αυτοκρατοριών, αλλάζουν και οι πόλεμοι, οι συμμαχίες, οι ήπειροι ολόκληρες.
Δεν έχουμε ειρήνη. Έχουμε αναδιάταξη.
Η Ρωσία παύει να είναι το κεντρικό «τέρας» της αμερικανικής στρατηγικής. Αυτό από μόνο του είναι τεκτονική πολιτική μεταβολή. Σηματοδοτεί: αλλαγή προτεραιοτήτων, κόπωση από τον ουκρανικό πόλεμο, και προσανατολισμό σε νέα, ευρύτερα μέτωπα.
Η Ιστορία δεν τελειώνει. Απλώς γυρίζει σελίδα. Και όταν οι υπερδυνάμεις αλλάζουν αφήγημα, ο κόσμος ολόκληρος αλλάζει μονοπάτι – συνήθως όχι αθόρυβα.